Mentoraat Iannis Goerlandt en Daniël Rovers

Mentoraat Iannis Goerlandt en Daniël Rovers

Laura_van_Campenhout_Rode_hond_rode_hond.jpg

 

De eerste ontmoeting met Peter Bergsma, in april 2012, kwam precies op het goede moment. We hadden toen ieder al een flink aantal hoofdstukken vertaald, nagelezen en bijgeslepen, en waren benieuwd hoe het voorlopige resultaat beoordeeld zou worden. Vooraf hadden we een zestigtal pagina’s opgestuurd, en die hebben we, aan de grote tafel in het Vertalershuis in Amsterdam, grondig doorgenomen. Peters enthousiasme en open houding werkten bijzonder stimulerend, en in de loop van de lange middag ontstond een driespraak waarbij we samen onder meer een paar lastige kernbegrippen bespraken. Een breinbreker was bijvoorbeeld het woord wastoid, de ironische geuzennaam waarmee een van de personages zich als student in de jaren zeventig tooide. We hadden wel enkele mogelijkheden, maar die vonden we toch niet helemaal je dat: leeghanger paste prima maar was te specifiek Vlaams in deze context, drop-out was dan weer een niet bijzonder fraai en te schoolverlaterig leenwoord. We zochten naar een niet-bestaand, niet met een bepaald tijdvak verbonden woord dat niettemin in de rij van typisch Nederlandse afleidingen zoals provo, aso en alternativo zou passen. Tijdens het gezamenlijke associëren was het Peter die met slomo op de proppen kwam, een hele mooie vondst, die we dankbaar hebben gebruikt.

Een tweede bijeenkomst volgde in juni, ditmaal in Brussel, opnieuw volgens hetzelfde stramien: we stuurden een aantal hoofdstukken op, Peter las die door en gaf er commentaar op. Tijdens de bijeenkomst bespraken we vervolgens deze teksten alsook een aantal openstaande kwesties. Het was erg nuttig om tijdens de vertaling twee van zulke rustmomenten te hebben, en om met hulp van getrainde en ervaren vertalersogen naar onze tekst te kijken. Ook via e-mail legden we nog een paar zaken aan Peter voor, die ons altijd weer een duw in de juiste richting gaf.

Terugblikkend werkte het mentoraat voor het vertaalproces als een katalysator. Door de strakke deadline en de omvang van De bleke koning (ruim 200.000 woorden) was er onvoldoende tijd om de volledige tekst samen door te nemen. In overleg kozen we ervoor een selectie van hoofdstukken met telkens andere stilistische kenmerken diepgaand te bespreken. Op die manier werden we gedwongen om onze vertaalstrategieën te expliciteren, kennis die we vervolgens konden inzetten bij de vertaling van de rest van roman.

 

Iannis Goerlandt en Daniël Rovers
Februari 2013