Nee. Met vreemde-talenstudies verwerf je vertaalvaardigheid, maar geen literaire vertaalvaardigheid. Docenten gebruiken vertalingen in en uit het Nederlands als een didactisch instrument dat helpt om de taal en de verschillen tussen de vreemde taal en het Nederlands te leren kennen. Vertalen dient daarmee allereerst als middel om kennis van de vreemde taal (c.q. de kennis van het Nederlands als vreemde taal) te verwerven. Ook de vertaaldidactiek die in vreemde-talenstudies aan bod komt dient datzelfde doel: de vreemde taal goed begrijpen en je er grammaticaal en lexicaal foutloos in leren uitdrukken.

Een literaire vertaling is echter geen middel om een vaardigheid te ontwikkelen of een taal te leren begrijpen; het is een doel in zichzelf. Een literaire vertaling moet als zelfstandige tekst in de doeltaalomgeving functioneren en daarom een overtuigende uitvoering (performance) zijn van de betekenissen en effecten van de brontekst. Dat vraagt van een literair vertaler een grotere uitdrukkingsvaardigheid en stilistisch vermogen in de doeltaal dan in de meeste vreemde-talenstudies aan de orde komt. De vertaalvaardigheid en kennis van de omzettingsprocédés die nodig zijn om een zelfstandige doeltekst te produceren, kun je als literair vertaler alleen verwerven met gerichte oefening in het vertalen óm het vertalen.

 

Meer vragen over beroepsoriëntatie en opleiding